For.Athletes

Trenerzy „informatycy”

Mar
22

Kiedyś trener brał worek piłek, gwizdek i szedł na boisko. Zawodnicy biegali na rozgrzewkę w kółko, a trener wymyślał trening. Pewnie dlatego przez kilkadziesiąt lat sportowy świat tak bardzo nam odjechał…

Proces szkolenia młodego sportowca potrzebuje długoterminowego planu, określenia celu szkoleniowego, celu wynikowego, modelu treningu, modelu gry, analizy gry, ewaluacji pracy, ciągłego doskonalenia tego planu.

Jeśli wychodzimy na trening bez planu to zwyczajnie improwizujemy. Owszem, improwizacja może być ciekawa i efektowna (np. w jazzie 🙂 ), ale jeśli chcemy osiągnąć cel świadomie, a nie przez przypadek – musimy dokładnie przemyśleć nasze działania.

80% czasu swojej pracy spędzam z ołówkiem i kartką lub przy komputerze? Czy jestem informatykiem, rysownikiem? Nie, tak wygląda przygotowanie tego wszystkiego co ma efekt w pracy na boisku.

Pozdrawiam

P.S … a świat gonimy. I to bardzo szybko;)

17342608_691595884375409_2224665031618027077_n

Anatomia przypadku: Dlaczego Jack Wilshere nie jest kontuzjowany?

Mar
14
jakc_wilshere_clap_4x334_3457837_613x460.86ab998d9ca2534b02f43c593a157cbb

Największą wartością zawodnika jest jego zdrowie. Nawet najlepszy gracz na świecie nie pomoże zespołowi jeśli będzie kontuzjowany lub chory. Myślę, że w świecie piłki nożnej (oraz innych dyscyplin) znajdziemy mnóstwo przypadków klubów, które mają notoryczny problem z kontuzjami swoich zawodników. Dzisiaj przyjrzymy się przypadkowi Jack’a Wilshere’a, który przebywa na wypożyczeniu w klubie Bournemouth, a jak wszyscy wiemy jest zawodnikiem Arsenalu. No właśnie…  Wilshere nie może pochwalić się tzw. ”końskim zdrowiem”. Co kilka miesięcy, a nawet częściej pojawiały się informacje o kolejnej kontuzji zawodnika, które eliminowały go z gry na długi okres. Coś jednak zmieniło się w bieżącym sezonie…

Na początek odrobina statystyk:

W przeciągu ostatnich trzech sezonów (bez aktualnego) Wilshere spędził na boisku 910 minut. W tym sezonie zagrał już 1641 minut. We wspomnianych trzech sezonach wziął udział w 19 spotkaniach, natomiast w tym sezonie pomógł drużynie już w 22 meczach.

Różnica widoczna gołym okiem…

Wczoraj pojawił się świetny artykuł pokazujący jak w małym angielskim klubie zarządają obciążeniami Jacka’a Wilshere’a (link do artykułu na końcu)

W klubie Bournemouth wiedzą jak ważne jest to, żeby zawodnik grał, a nie tylko był na liście zawodników. Spowodowane jest to ograniczonymi środkami finansowymi i liczony jest każdy funt. Zawodnik, który nie gra przynosi ogromne straty dla klubu. Sztab szkoleniowy razem ze sztabem medycznym musi więc dbać o stan zdrowia i samopoczucia swoich graczy. Jak robi się to w Bouremouth?

W B’mouth stosują monitoring obciążeń treningowych, a dokładnie stosunek obciążenia aktualnego do obciążenia ciągłego (Acute:Chronic Ratio), o którym pisałem przy okazji wprowadzenia w temat Skali RPE oraz monitoringu. Koncepcja Acute:Chronic Ratio polega na porównywaniu obciążenia z okresu tygodniowego z minionymi 4 tygodniami i wyłapywaniu odchyleń od normy tzw. spike’ów. Jeśli obciążenie treningowe jest zbyt wysokie (lub zbyt niskie) w porównaniu z poprzednimi 4 tygodniami, ryzyko kontuzji wzrasta, jeśli tych zmian w obciążeniu treningowym jest dużo – kontuzje pojawią się napewno.

Wydaje się to oczywiste i normalne, aby monitorować obciążenie jakim poddawani są zawodnicy. Metod jest wiele począwszy od najprostszych dostępnych dla każdego (choćby skala RPE) po najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne. Nie jest jednak ważne czy monitorujemy obciążenie, jednak to co robimy z tymi danymi. Jak wykorzystujemy je i aplikujemy do naszej pracy z zawodnikami.

Cytując Dr Craig’a Roberts’a, szefa sztabu medycznego Boournemouth:

„ Sprowadzając Jacka, wiedzieliśmy, że miał w przeszłości wiele kontuzji przeciążeniowych, jak i spowodowanych kontaktem z przeciwnikiem, których nie da się przewidzieć. Jest po prostu bardzo podatny na kontuzje. Dla nas informacja, że nie grał zbyt wiele w przeciągu ostatnich miesięcy była bardzo istotna. Musieliśmy bardzo rygorystycznie dozować mu obciążenia treningowe jakim mógł zostać poddany w tygodniu poprzedzającym mecz.”

„Analizując dane z monitoringu obciążeń wiemy dokładnie ile zawodnik może znieść w tym tygodniu, porównując to do obciążeń z poprzednich tygodniu. Jesteśmy bardzo stanowczy jeśli chodzi przestrzeganie tej zasady. Jack tego nie lubi, on po prostu chce wyjść na boisko, trenować i grać”

„Dopóki nie zbudujemy jego tolerancji na wysokie obciążenia musimy być bardzo ostrożni”

I teraz uwaga:

„Nasz manager jest bardzo świadomy. Jack bierze udział w połowie treningu i koniec. W kolejnym zostaje trochę dużej i znów kończy. I w taki sposób budujemy jego tolerancje. Jesteśmy na etapie, gdzie jest w stanie ukończyć większość sesji treningowych, jednak wciąż analizujemy to co zrobił na treningu i porównujemy to z tym ile powinien zrobić”

Jeśli zawodnik nie jest w stanie brać udziału w całym treningu – nie robi tego. Jeśli zawodnik nie jest w stanie grać w meczu – nie robi tego. Proste.

AFC Bournemouth daje przykład innym klubom, a w szczególności tym największym jak należy dbać o zawodników, aby w pełni czerpać z ich wartości. Mądry klub i mądry trener wie, że zawodnik musi być zdrowy przez cały sezon, dlatego tak bardzo przestrzegane są zasady dozowania obciążeń treningowych. Co dzieję się w klubie takim jak Arsenal Londyn, w którym zawodnicy non stop doznają urazów przeciążeniowych? Czy nie ma tam monitoringu obciążeń? Jest. Napewno jest. Według mnie problemem może być brak analizy tych danych i wykorzystanie ich w praktyce. W klubie takim jak Arsenal zawodnika kontuzjowanego może zastąpić kolejny. Co jeśli ten kolejny również będzie kontuzjowany? Zastąpi go kolejny. W Arsenalu jednak problem pojawia się w momencie kiedy kontuzjowanych jest 10 – 12 zawodników w jednym momencie. W takiej sytuacji trener zmuszony jest do rotacji składem, ciągłych zmian i szukania nowych rozwiązań. Takie rotowanie składem sprawia, że w zespole brakuje zgrania, brakuje komunikacji między zawodnikami. Jeśli co chwilę wypada kolejny zawodnik i zastępuje go inny, drużyna nie funkcjonuje dobrze. Historia pokazuje, że najlepiej funkcjonują zespoły, w których nie ma kontuzji, a wyjściowa „11” jest przez większość sezonu niezmienna. Przykładem może być Atletico Madryt z trzech ostatnich sezonów (bez aktualnego, w którym rotacja składu jest bardzo duża) lub Leicester City, który w poprzednim sezonie w 90% spotkań grał tym samych składem.

Jesi zainteresował Was temat Jack’a Wilshere’a zachęcam do przeczytania całego artykułu pod linkiem:

http://trainingground.guru/articles/exclusive-how-bournemouth-have-managed-jack-wilshere

Paweł Drechsler

Szybkość piłkarska

Mar
09

Na wstępie postawie pytanie: kto jest szybszym piłkarzem – Andres Iniesta czy Gareth Bale? Oczywiście, że Bale. Jednak czy szybkość jaką prezentuje Walijczyk jest tym czego szukamy w grze? Pewnie od czasu do czasu takich akcji będziemy potrzebować. Piłkarz Realu Madryt z pewnością rozwija bardzo dużą prędkość maksymalną, która pozwala mu mijać przeciwników bez większego problemu. Jest to główna broń Bale’a, którą często wykorzystuje. Należy jednak wziąć pod uwagę, że akcje piłkarskie toczone z prędkością maksymalną stanowią jedynie 2% wszystkich akcji w czasie meczu. Większość akcji, prowadzona jest również z dużą szybkością, jednak dzieje się to bez potrzeby rozwijania bardzo dużych prędkości biegu. Badania wskazują, że 56% akcji w czasie meczu trwa od 1 do 3 sekundy. Niemożliwe i niepotrzebne jest więc osiągnięcie prędkości maksymalnej w tak krótkim czasie. Zdecydowanie bardziej istotne będzie zatem co wydarzy się w przeciągu tych 3 sekund i jaki wpływ będzie miało to na grę.

Czy szybkość jest zatem przemieszczeń się z punktu A do punktu B w jak najkrótszym czasie? Czy raczej będzie to błyskawiczna ocena sytuacji, podjęcie decyzji i jej wykonanie? Kiedy zawodnik jest ograniczony czasem i przestrzenią musi reagować bardzo szybko. Ułamki sekund decydują o przebiegu akcji. Zawodnik nie tylko musi ocenić aktualną sytuacje na boisku, ale również musi przewidzieć to co wydarzy się za chwilę. Antycypacja zachowań partnerów oraz przeciwników jest kolejnym przejawem szybkości. Czasami szybkość paradoksalnie oznacza świadome opóźnienie ruchu. Stanie się tak np. w przypadku kiedy napastnik na bazie obserwacji i analizy ustawienia rywali wstrzyma na moment bieg, aby uniknąć spalonego. Zawodnik z piłką również może wstrzymać się z podaniem, aby znaleźć odpowiedni moment na podanie. Szybkość zatem będzie oznaką świadomego podejmowania decyzji i ich wykonanie na bazie komunikacji i oceny sytuacji.

Przykładem zawodnika, który przejawia nieprzeciętną szybkość piłkarską jest Andres Iniesta, który potrafi odegrać piłkę jednym kontaktem, ale wie też kiedy jest najlepszy moment na prowadzenie piłki, np. aby skupić uwagę przeciwnika na piłce i podać ją w odpowiednim momencie. Potrafi zatem podjąć najlepszą decyzje do zaistniałej na boisku sytuacji.

Mając to na uwadze powinniśmy zatem mocno zastanowić się planując zasady naszych gier i ćwiczeń. Czy aby napewno „gra na jeden lub dwa kontakty” przyśpiesza grę? Może powoduje tylko, że piłka przemieszcza się szybciej? Czy nie ograniczamy w ten sposób możliwości zawodnika o decydowaniu o tempie gry? Wprowadzając zasady i ograniczenia weźmy pod uwagę cel i zadanie tego konkretnego ćwiczenia lub fragmentu gry. Trening szybkości w piłce nożnej, powinien zbyć zatem mocno skorelowany z sytuacją boiskową i realizowany w grach i ćwiczeniach. Gry i fragmenty gier składają się z akcji, które śa kombinacją komunikacji, interakcji z otoczeniem, podejmowania decyzji oraz ich egzekucji. Powinniśmy zatem oceniać szybkość zawodnika z perspektywy jego działań wpływających na grę, nie tylko z punktu widzenia lokomocji.

P.S Wczorajsza akcja bramkowa (2:0) to kolejny przejaw szybkości Iniesty. Świetnie odnalazł się między zawodnikami PSG, uderzając piłkę piętą – ponieważ był to najbardziej optymalny ruch w tym momencie.

Wytrzymałość piłkarska

Mar
06

W literaturze specjalistycznej, zarówno polskiej jak i zagranicznej możemy znaleźć kilka definicji wytrzymałości. Według definicji którą możemy znaleźć w polskiej literaturze, a dokładnie w publikacji wydanej przez AWF Katowice – Przygotowanie Sprawnościowe w Zespołowych Grach Sportowych, wytrzymałość to zdolność do długotrwałego wykonywania wysiłku fizycznego bez obniżania jego wydajności. Nie mówi nam to natomiast zbyt wiele w kontekście gry w piłkę nożną. Według tej definicji czynnikiem, który powinien oceniać poziom wytrzymałości jest czas pracy.

Na pierwszy rzut oka widać bardzo ogólne podejście do tematu wytrzymałości i brak odniesienia do gry w piłkę nożną, brak odniesienia do modelu gry i modelu treningu. Powyższe sformułowania mówią jedynie o zdolności do kontynuowania wysiłku, jednak w każdej dyscyplinie sportowej wysiłek ten będzie charakteryzował się inną aktywnością.

Oczywiście powstało wiele klasyfikacji i podziałów wytrzymałości, choćby ze względu na przemiany energetyczne, czy też charakter wysiłku. Rozróżnia się np. wytrzymałość specjalną, która w kontekście dyscypliny jaką jest futbol jest o wiele bardziej precyzyjna. Definicja mówi, że wytrzymałość specjalna związana jest ze specyfiką konkretnej specjalizacji ruchowej uwzględniając zarówno wymogi sprawnościowe, jak i techniczne. W grach zespołowych wytrzymałość specjalna, określa zdolność zawodnika do wykonywania wielokrotnych wysiłków w ramach, których dochodzi do realizacji zadań techniczno-taktycznych podczas treningu lub meczu. Opis ten jest zdecydowanie bliżej piłki nożnej ponieważ definiuje wytrzymałość w sportach drużynowych jako przygotowanie do gry z punktu widzenia fizycznego, taktycznego i technicznego. Nadal jednak jest to dość dalekie od oceny przydatności zawodnika z perspektywy zadań boiskowych zarówno indywidualnych jak i zespołowych.

 

Zrzut ekranu 2017-03-06 o 16.54.39

Wytrzymałość w piłce nożnej nie może być rozumiana w sposób odizolowany od kontekstu gry. Jose Mourinho w prezentowanym cytacie stwierdza, że wytrzymałość zawodnika ocenia po jakości oraz częstotliwości akcji, w których uczestniczy gracz. Akcje te muszą być zgodne z planem na mecz z perspektywy zadań indywidualnych, ale też zespołowych. Zawodnik z punktu widzenia tej koncepcji jest wytrzymały wtedy kiedy jest w stanie zaadaptować się do modelu gry i stylu prezentowanego przez zespół przez cały czas trwania meczu bez straty jakości jego gry.

Reakcja na czynnik zmęczenia fizycznego i psychicznego przejawia się spadkiem jakości gry zawodnika oraz spadkiem częstotliwości aktywnego udziału w grze. Gra natomiast powinna być rozumiana jako uczestnictwo oraz kreowanie akcji, które z kolei są skutkiem komunikacji/interakcji z otoczeniem (z partnerem z zespołu oraz przeciwnikiem), podejmowania decyzji oraz egzekucji (wykonania) podjętej decyzji.

Wytrzymałość w piłce nożnej powinna zatem przyjąć nazwę WYTRZYMAŁOŚCI PIŁKARSKIEJ i rozumiana powinna być jako zdolność do powtarzania akcji piłkarskich z odpowiednią częstotliwością bez spadku ich jakości, w bezpośrednim kontekście do modelu gry.

Takie postrzeganie wytrzymałości będzie miało niebagatelny wpływ na planowanie naszego treningu, który od tej chwili realizowany powinien być w sposób zintegrowany..

Wzmacnianie mm. dwugłowych – film.

Lut
20

Według corocznego raportu Uefa Elite Club Injury Study (link do pełnego raportu na końcu) ponad 45% wszystkich kontuzji w sezonie 2015/2016 wśród topowych klubów europejskich stanowią urazy mm.dwugłowych.

Urazy mm. dwugłowych to 66% wszystkich kontuzji powstałych w czasie meczu, oraz 23% urazów powstałych w czasie treningu.

Według raportu kontuzjowany zawodnik traci w ciągu sezonu średnio 23 dni treningowe. Najdłuższa przerwa w sezonie 2015/2016 spowodowana urazem mm. dwugłowych trwała 103 dni.

Ze względu na specyfikę pracy piłkarza, tylna grupa mięśni uda jest szczególnie narażona na urazy. Bez odpowiednio przeprowadzonego treningu siłowego mięśnie te nie będą w stanie sprostać wymaganiom treningowym i meczowym. Mądry trener powininen wpleść w proces treningowy elementy treningu siłowego ze szczególnym uwzględnieniem siły mięśni dwugłowych.

Raport Uefa Elite Club Injury Study:

http://www.uefa.org/MultimediaFiles/Download/uefaorg/Medical/02/40/27/65/2402765_DOWNLOAD.pdf

Upper Body Workout Trailer

Lut
13

Wymagania fizyczne w odniesieniu do pozycji na boisku na przykładzie zawodników hiszpańskiej La Liga

Lut
13

Wszystkie dane zostały zebrane przy pomocy technologi GPS oraz Video Analizy z detekcją ruchu zawodników. GPS jest w stanie dać trenerowi natychmiastowy feedback z obciążeniem zaraz po sesji treningowej lub meczu, dlatego w ostatnich latach to ta metoda monitoringu stała się standardem, na wysokim, ale też średnim i niskim poziomie rozgrywki.

Wymagania fizyczne w czasie gry zostały w ostatnich latach zbadane na wszelkie sposoby. Z badań tych wynika, że zawodnicy przebiegają średnio 11km w czasie meczu. Jednakże, ze względu na specyfikę rozgrywki, całkowity dystans przebiegnięty przez zawodnika nie jest w stanie powiedzieć zbyt wiele o dynamice gry i jej intensywności. Dane te nie pozwolą w pełni zrozumieć wymagań tej dyscypliny. Jeśli zbadamy dystans przebiegnięty przez zawodników z wysoką intensywnością, jesteśmy w stanie poznać pełniejszy obraz przebiegu spotkania. To właśnie ta statystyka wydaje się być najtrafniejszym wyznacznikiem wymagań dyscypliny sportowej jaką jest piłka nożna. Im wyższy poziom rozgrywki tym statystyki są wyższe. Jednakże, nie tylko ten czynnik ma wpływ na różnice między wynikami. Dane różnić mogą się znacznie ze względu na pozycje i role w zespole,  jaką pełni zawodnik. Analizując na szybko, środkowi pomocnicy przebiegają w czasie meczu największy dystans całkowity, jednak to boczni pomocnicy przebiegają największy dystans z wysoką intensywnością. Ćwiczenia o wysokiej intensywności są najlepszym sposobem na podniesienie prędkości progowej zawodnika.  Jednakże, tego typu środki treningowe powinny zawierać także fazy kiedy zawodnik zwalnia i nagle przyśpiesza zmieniając kierunek, ponieważ takiego typu wysiłek wykonuje w czasie meczu.

Wyniki badań

Tabela nr. 1 bardzo dużo mówi nam o specyfice pracy poszczególnych pozycji na boisku. Trenerzy powinni brać tę dane pod uwagę tworząc profil swoich zawodników. Średni dystans całkowity przebiegany przez zawodników LaLiga to 10793m (10,8km). Najwięcej przebiegają środkowi pomocnicy oraz boczni pomocnicy (ponad 11km). Porównujac jednak te dwie grupy zawodników można zauważyć, że boczni pomocnicy przebiegają znacznie więcej biegiem o wysokiej intensywności

Zrzut ekranu 2017-02-12 o 23.27.50

(ponad 1km), natomiast środkowi pomocnicy nieco ponad 600m. Podobnie jak boczni pomocnicy z wysoką intensywnością biegają również napastnicy (ponad 1km). Z wysoką intensywnością duży dystans przebiegają także boczni obrońcy (blisko 1km). Środkowi obrońcy wypadają w tym zestawieniu podobnie do środkowych pomocników (500-600m).

Poniższy wykres (Figure 1.) przedstawia dystans przebiegany z wysoką intensywności przez zawodników na różnych pozycjach. Jak widać, zawodnicy grający w bocznych sektorach zmuszeni są do osiągania zdecydowanie wyższych prędkości biegu przez dłuższy czas trwania meczu.

Kolejna grafika (Figure 2.) przedstawia maksymalną prędkość zarejestrowaną dla zawodników na poszczególnych pozycjach. Jest ona mocno skorelowana z poprzednią grafiką, ponieważ największe prędkości osiągają naturalnie zawodnicy, którzy biegają w czasie meczu dużo z wysoką intensywnością.

Zrzut ekranu 2017-02-12 o 23.30.10
Zrzut ekranu 2017-02-12 o 23.30.31

Kolejna ciekawa grafika (Table 2.) przedstawiająca ilośc przyśpieszeń jakie w meczu wykonują zawodnicy na poszczególnych pozycjach.  Co ciekawe najwięcej przyśpieszeń wykonują Środkowi obrońcy (629), jeśli jednak spojrzymy na przyśpieszenia w tempie 1m/s to ich udział jest ponad 50% wszystkich przyśpieszeń. Skupmy się na przyśpieszeniach znacznie wpływających na dynamikę i wysokie temp gry. Analizując takie przyśpieszenia na różnych pozycjach zauważymy, że wszyscy  zawodnicy wykonują podobną szybkich startów, a ich liczba oscyluje w okolicach 52, co stanowi ok. 10% wszystkich przyśpieszeń. Należy pamiętać, że to właśnie tego typu przyśpieszenia są najbardziej obciążające dla organizmu i bardzo często są przyczyną urazu mięśniowego. Rzadziej tego typu urazy występują przy przyśpieszeniach o niskiej prędkości biegu.

Zrzut ekranu 2017-02-12 o 23.31.56

Jak organizm reaguje na obciążenie zewnętrzne?

Z punktu widzenia obciążenia wewnętrznego, które jest efektem wszystkich boiskowych aktywności zawodnika, o których napisałem, kolejna grafika może być bardzo ciekawa. Są to strefy tętna w jakich znajdują się zawodnicy na poszczególnych pozycjach najczęściej. Bez analizowania danych możemy uznać, że piłka nożna z roku na rok jest coraz szybsza i bardziej dynamiczna, co spowodowane jest wieloma powtarzanymi akcjami o wysokiej intensywności. Im wyższy poziom rozgrywki sportowej tym większe możliwości zawodników do powtarzania tych akcji. Im niższy poziom tym gra jest wolniejsza i oparta głównie na procesach tlenowych. Stwierdzono, że próg przemian tlenowych w beztlenowe następuje na poziomie 85% tętna maksymalnego. Uznając to za fakt, spójrzmy na poniższą tabelę. Średni % tętna maksymalnego z jakim pracują zawodnicy w czasie meczu, bez względu na pozycje to właśnie 85%. Jeśli przeanalizujemy czas, w którym zawodnicy pracują w różnych strefach dojdziemy do wniosku, że 80% czasu pracują oni na progu przemian beztlenowych lub znacznie powyżej niego. Jedynie 20% czasu gry zawodnicy korzystają z systemu energetycznego zasilanego przez tlen. To 20% stanowi najczęściej momenty kiedy gra jest przerwana przez wybicie piłki, faul, stały fragment gry lub inne przypadki losowe. Tylko w tych fragmentach meczu organizm ma możliwość pasywnej regeneracji. Oznacza to, że

Zrzut ekranu 2017-02-12 o 23.32.36

przez znaczną część meczu gracze zmuszeni są do gry w niedoborze tlenu, a więc w sytuacji, w której ich mięśnie nie zregenerowały się w pełni po poprzednim wysiłku. Jest to spowodowane dynamiką gry i koniecznością powtarzania intensywnych akcji piłkarskich bez możliwości ich zaplanowania. Zawodnik w czasie meczu może być zmuszony do powtórzenia 10-15 sekundowych akcji z odpoczynkiem trwającym również 10-15 sekund. Taka sytuacja może mieć miejsce przez okres minuty, ale może również trwać kilka minut. Im wyższy poziom rozgrywki tym takich fragmentów gry jest więcej, a zawodnicy są w stanie im sprostać. Jeśli zatem oglądamy mecz piłki nożnej i mówimy, że gra jest wolna, mamy na myśli najprawdopodobniej to, że zawodnicy nie są w stanie powtarzać intensywnych akcji piłkarskich, z krótką przerwą wypoczynkową.

Jeśli wiemy, z jakich systemów energetycznych zawodnicy korzystają najczęściej, nie powinniśmy mieć problemu z zaplanowaniem treningu uwzględniającego wymagania dyscypliny sportowej takiej jak piłka nożna. Niestety nadal panuje przekonanie, że za wszystkim stoją przemiany tlenowe definiowana jako  wytrzymałość tlenowa. Musimy zacząć traktować piłkę nożną jako sport, w którym zawodnicy nie opierają się na przemianach tlenowych, a na beztlenowych (fosfagenowych i glikolitycznych).

Paweł Drechsler

 

Na podstawie badań:

Physical Demands of Top-Class Soccer Friendly Matches in Relation to a Playing Position Using Global Positioning System Technology” by Javier Mallo1, Esteban Mena2, Fabio Nevado3, Víctor Paredes

Siła dynamiczna – przykładowy trening

Lut
09

Bardzo często dostaje prośby o wskazówki treningowe. Najwiecej z nich dotyczy treningu mocy i szybkości. Ze względu na ograniczenia czasowe nie jestem w stanie wszystkim pomóc bezpośrednio, dlatego postanowiłem podzielić się jedynym z treningów, który sam wykonuje.

Pierwszą zasadą jest posiadanie odpowiedniej siły mięśniowej oraz techniki wykonywania bazowych ćwiczeń siłowych jak np. przysiad czy martwy ciąg. Bez tego każdy trening siły dynamicznej będzie stanowił ryzyko urazu.

Każdy trening rozpoczynam od pobudzenia układu mięsniowo stawowego przy użyciu rollera (nie zawarłem tej części na filmie). Kolejnym etapem rozgrzewki jest aktywacja w formie stretchingu dynamicznego, do którego bardzo często wykorzystuje płotki lekkoatletyczne. Po tej części przechodze do części plyometrycznej, również z użyciem płotków. Zależy mi na pobudzeniu stawu skokowego, stosuje różnego rodzaju skipy. W koncowej fazie wykonuje kilka serii przeskoków przez płotki o różnej wysokościi.

W części głównej zawarłem 4 ćwiczenia. Wszystkie wykonuje z obciążeniem ok. 30% ciężaru maksymalnego.

Pierwsze z nich to WYKROKI ZE SZTANGĄ z zaakcentowaniem fazy wyjścia w górę. Zalezy mi na pracy stawu skokowego (stopa aktywna) oraz kolana, a także biodra nogi postawnej. Te trzy elementy przełożą się na pierwszy krok przy starcie oraz wyjściu w górę. Dodatkowo rozciągamy grupę kulszowo-goleniową // 4×8 PL

Drugie ćwiczenie to WEJŚCIA NA BOX ZE SZTANGĄ, również z zaakcentowaniem drive’u czyli mocnego przeniesienia kolana wraz ze stopą aktywną oraz wyprostem biodra w nodze postawnej. Ważnym elementem jest też moment odbicia od podłoża, który ma być jak najkrótszy i wykonany przez przodostopie. // 4×8 PL

Trzecie ćwiczenie to WYSKOKI ZE SZTANGĄ z przysiadu. Ćwiczenie, w którym musimy wygenerować dużą moc wyjściową. Skaczemy z przysiadu, lądując do ćwierć przysiadu (countermovement jump). // 4×6

Ostatnie ćwiczenie to PRZYSIADY NA BOX z mocnym wyjsciem w górę. Staramy się wolno schodzić biodrami do momentu kiedy usiądziemy na boxie, a następnie dynamicznie wyjść w górę prostując biodro i staw skokowy. // 4×8

Trening kończę ćwiczeniami mm. brzucha (różne opcje), ćwiczeniami na core oraz rollowaniem.

Przypominam, że jest to tylko jeden z treningów jaki wykonuje (ja, a także moi zawodnicy). Środków treningowych jest wiele. Ważne abyśmy zwracali uwagę na szczegóły takie jak trójwyprost nogi postawnej (staw skokowy, staw kolanowy, staw biodrowy). Pamiętajmy, że w trenigu mocy nie mierzymy się z wielkim ciężarem. Ciężar nie powininen przekraczać 30% ciężaru maksymalnego (w przypadku tego treningu ćwiczeniem źródłowym będzie BACK SQUAT, czyli przysiad ze sztangą z tyłu). Zależy nam na jak najszybszym przeniesieniu ciężaru.

Teoria Akcji Piłkarskich

Lut
07

Piłka nożna jest grą składającą się z akcji. Aby poprawić jakość gry zespołu, musimy poprawić więc akcje piłkarskie, które mają miejsce w czasie trwania całego meczu. 

Czym właściwie są akcje piłkarskie? Są to wszystkie działania zawodników, które składają się na grę. Aktywności te przejawiają się przez przygotowanie taktyczne (zrozumienie gry), techniczne oraz fizyczne. Może to być wykorzystanie wolnej przestrzeni, wyjście na pozycje czy też pressing na przeciwnika. Akcjami piłkarskimi są też elementy techniczne takie jak podanie, przyjęcie piłki, strzał, uderzenie piłki z powietrza głową i tak dalej. Aby akcje te przyniosły efekt w postaci kontroli gry, muszą być one wykonane z jak największą szybkością oraz muszą dziać się jak najczęściej. Dodatkowo ich jakość nie może spadać w przeciągu czasu trwania meczu. Mówimy wtedy o dobrym przygotowaniu zawodnika do gry.

Akcje piłkarskie to wszystkie czynności boiskowe, które powinny być wykonane z dużą jakością, szybkością i częstotliwością.

Z punktu widzenia przygotowania technicznego, trener wymaga od zawodnika, aby podanie wykonane było z dużą precyzją. Z punktu widzenia taktycznego ważne będzie, aby było one wykonane we właściwym momencie i miejscu, z korzyścią dla zespołu. Z punktu widzenia przygotowania motorycznego istotne będzie, aby cała akcja była dynamiczna i powtarzana jak najczęściej.

Celem zespołu jest egzekucja dobrych akcji piłkarskich przez okres 90 minut. Aby grać w ten sposób potrzebny jest właściwy trening, który będzie przeprowadzony w odniesieniu do sytuacji boiskowej. Trening wyizolowany, niezawierający odniesienia do sytuacji boiskowej może poprawić parametry motoryczne zawodnika, ale nie poprawi zdolności do tworzenia dobrych akcji piłkarskich, czego odzwierciedleniem będzie słaba jakość gry zespołu. W efekcie zawodnicy będą zdolni do tworzenia akcji piłkarskich, ale nie będą potrafili ich wykonać. Nadrzędnym celem powinno być zatem poprawienie jakości akcji piłkarskich, a następnie szybkości i częstotliwości ich tworzenia.

AKCJA PIŁKARSKA

Dobra akcja piłkarska musi składać się z trzech elementów. Są to:

Zrzut ekranu 2017-02-07 o 15.33.59

1 CZĘŚĆ AKCJI PIŁKARSKIEJ – KOMUNIKACJA

Komunikacja jest tym co odróżnia sport drużynowy od indywidualnego. Komunikacja w czasie gry jest kluczowym elementem jeśli chcemy, aby zespół funkcjonował jako całość i prezentował pożądany styl. Komunikacja jest również bardzo ważnym elementem treningu piłkarskiego i to od stworzenia wspólnego języka wewnątrz drużyny powinno zacząć się pracę z zespołem. Poprzez komunikacje rozumiemy wspólny pomysł na grę realizowaną w czasie jednostek treningowych, a następnie w czasie rozgrywki sportowej.

Komunikacje podzielić możemy na:

  1. Werbalną
  2. Niewerbalną

Istotą komunikacji werbalnej jest porozumiewanie się z partnerami za pomocą słów. Komunikaty płynące od trenera do zawodników oraz komunikaty między nimi nie mogą odbiegać od wspólnej wizji gry.

Komunikacja niewerbalna to porozumiewanie się między zawodnikami, oraz trenerem za pomocą gestów oraz wzroku. Może być to charakterystyczne zachowanie w sytuacji boiskowej, które zostanie rozpoznane przez pozostałych graczy. Im wyższy poziom komunikacji niewerbalnej, tym lepsze zgranie zespołu, które przekłada się na realizacje planu na grę.

Wielu zawodników bardzo dobrze wykonuje zadania techniczne, jednak mają oni problem z komunikacją, ponieważ ich działania nie idą w parze z działaniami partnerów. Problemem może być brak komunikacji werbalnej lub niewerbalnej. Zawodnik nie rozpoznaje intencji swoich kolegów, a oni także mają problem z rozpoznaniem pomysłu zawodnika. Mimo tego, że jest on w stanie wykonać zadanie z dużą jakością, nie przekłada się to na dobrą grę zespołu. Można zatem powiedzieć, że elementem, który muszą poprawić jest komunikacja, oraz podjęcie decyzji. Samo wykonanie jest niewystarczające, jeśli nie wpływa ono pozytywnie na jakość gry zespołu.

2 CZĘŚĆ AKCJI PIŁKARSKIEJ – DECYZJA

Jeśli zawodnik dobrze komunikuje się z zespołem, ma wysokie umiejętności techniczne, ale nie umie wykorzystać tych umiejętności, może być to przyczyną słabego podejmowania decyzji. Bardzo często zawodnik zna dobre rozwiązanie i wie jak wykonać dany element techniczny, jednak sytuacja na boisku (pressing przeciwnika, ograniczona przestrzeń, ograniczony czas) powoduje problem z podjęciem decyzji.

Im wyższy poziom rozgrywki sportowej, tym mniej czasu ma zawodnik na podjęcie decyzji. Na niższym poziomie oraz w piłce młodzieżowym zawodnicy często mają wystarczająco dużo czasu, aby pomyśleć i wybrać najlepszą opcje. Na najwyższym poziomie ten czas jest ograniczony do minimum, mimo tego gra jest płynna, a ilość błędnych decyzji jest bardzo mała. Jeśli zatem chcemy aby nasz zawodnik tworzył dobre akcje piłkarskie musimy nauczyć go podejmować decyzje w deficycie czasu i przestrzeni.

3 CZĘŚĆ AKCJI PIŁKARSKIEJ – WYKONANIE

Kiedy zawodnik dobrze komunikuje się z partnerami (werbalnie i niewerbalnie), potrafi rozpoznać właściwy moment na podjęcie działania, ale ma problem z jego egzekucją mówimy o słabym wykonaniu podjętej decyzji. Problem ten jest bardzo często widoczny w piłce młodzieżowej oraz na niskim poziomie ligowym. Zawodnicy mają problem z jakością wykonywanych elementów technicznych mimo tego, że dobrze wiedzą co i dlaczego chcą zrobić.

Przykładem złej egzekucji podjętej decyzji może być sytuacja kiedy środkowy pomocnik skomunikował się z napastnikiem, wspólnie podjęli decyzje o zagraniu piłki za plecy obrońcy, jednak ograniczenia techniczne pomocnika nie pozwoliły mu wykonać podania z odpowiednią jakością.

Opisana sytuacja jest dobrym przykładem sytuacji boiskowej, w której uczestniczy dwóch zawodników podejmując inne akcje piłkarskie.

Napastnik

Komunikuje się z pomocnikiem (werbalnie lub niewerbalnie).

Podejmuje decyzje o wbiegnięciu za plecy obrońcy

Wykonuje podjętą decyzje wbiegając za plecy obrońcy

Pomocnik

komunikuje się z napastnikiem (werbalnie lub niewerbalnie)

Podejmuje decyzje o zagraniu piłki za plecy obrońcy

Źle wykonuje podjętą decyzje zagrywając piłkę do przeciwnika.

Teoria akcji piłkarskich jest bardzo skuteczną metodą zintegrowanego szkolenia piłkarskiego. Traktując zawartości techniczne, taktyczne i motoryczne jako całość uczymy naszych zawodników funkcjonować w środowisku, w którym znajdą się w trakcie meczu. Izolując zawartości treningowe, trenujemy bez odniesienia do gry. Nie rozwijamy jednej lub dwóch składowych akcji piłkarskiej.

W kolejnych częściach przedstawię jak tworzenie akcji piłkarskich przekłada się na przygotowanie motoryczne zawodników.

Zapraszam.

Paweł Drechsler

Zwinność piłkarska

Lut
05

Czym jest koordynacja ruchowa w sytuacji boiskowej.

To reakcja na zaistniałą sytuacje na boisku i natychmiastowy, automatyczny wybór najlepszego zachowania. Może być to odpowienie ułożenie ciała, nagła zmiana kierunku biegu, podanie, przetrzymanie piłki, zatrzymanie się czy też przyśpieszenie.

Bardzo często trening koordynacji jaki stosowany jest w treningu piłki nożnej absolutnie nie ma odniesienia do sytuacji boiskowej. Pokonywanie tych samych przeszkód w postaci płotków, drabinek i obręczy owszem rozwija sprawność zawodnika, ale nie rozwija jego zdolności do rozpoznania i reakcji w sytuacji boiskowej. Praktykowany od wielu lat trening „koordynacji” nie rozwija KREATYWNOŚCI RUCHOWEJ, która odpowiada za wyjście z opresji w czasie gry w piłkę nożną.

Dzisiejsza bramka Aleix’a Vidal’a w meczu z Athletic Bilbao to świetny przykład koordynacji w odniesieniu do sytuacji boiskowej. Mimo początkowego braku komunikacji i (wydawałoby się) nieuniknionego zderzenia z Neymarem, tych dwóch zawodników świetnie reaguje i doprowadza do finalizacji akcji. Szczególnie warte uwagi jest zachowanie Neymara, który w pierweszej fazie chcę oddać strzał, następnie w ułamku sekundy zmienia decyzje i unika zderzenia z Vidalem, dodatkowo imitując uderzenie, czym ściąga uwagę obrońcy.

Reakcja zawodników Barcelony jest dowodem, że nawet oni byli zdziwieni tym. że akcja ta skończyła się bramką. Śmiało mogę załozyć, że w 9 na 10 podobnych przypadków taka sytuacja kończy się zderzeniem lub stratą piłki.

Bramkę Vidala zobaczycie klikając na poniższy link do mojej strony na Facebooku

 

Tutaj